Misofonie of haat voor geluid

Letterlijk betekent misofonie 'haat voor geluid', maar het gaat eigenlijk niet om alle soorten geluiden. Meestal gebruikt men deze term bij geluiden die een mens producteert zoals slikken, smakken, neus ophalen,... maar misofonie kan ook gebruikt worden als de trigger uit een andere richting komt. Bijvoorbeeld tikken met een balpen,...

Misofonie is een hersenaandoening die extreme woede en frustratie kan opwekken bij een persoon. Het gaat veel verder dan ergernis of irritatie.

Bron: http://www.gehoortest.nl/2018/04/13/misofonie-haatgevoelens-geluiden/

Rauw water, wat is dat nu weer?

Een nieuw jaar start altijd met goeie voornemens. Zo heb ik er zelf ook wel een paar. Blijven werken aan mezelf en wat vroeger gaan slapen. Dat zijn er slechts twee van een lange lijst in mijn hoofd :).
Als ik blijf werken aan mezelf, dan heb ik het over het omhoog krikken van mijn geluksgevoel (ook zonder partner) en gezond blijven leven. Ik sport nu heel regelmatig want ik loop een paar keer in de week en ik ga voetballen op donderdag.

Daarnaast wil ik ook blijven op zoek gaan naar gezonde, voedzame en lekkere recepten (en met een weekendjob in een frituur is dat niet altijd zo makkelijk). Van thuis uit kregen we heel vaak verse groenten op tafel. Die kwamen steevast uit de tuin van opa of van mijn ouders zelf. En ik moet zeggen dat ik daar ook naar uitkijk. Een eigen groentetuin. Plaats genoeg, nu alleen nog tijd en de moed vinden. Maar binnen een paar weken ben ik van plan om een cursus te volgen. Voor beginners. Dat is volgens mij al een stap in de goeie richting.

Een lange intro, om maar te zeggen dat ik wel vaak met gezondheid en voeding bezig ben. Alles daaromtrent interesseert mij dan ook en als ik iets op het net zie passeren, durf ik dat wel eens te lezen. Nu las ik gisteren iets op Nieuwsblad.be over 'rauw water'. Alweer een trend die van Amerika komt overgewaaid. Het komt erop neer dat mensen erin geloven dat je water rechtstreeks uit de grond moet gaan drinken en dat het dus niet meer gefilterd hoeft te worden. Dat zou een pak gezonder zijn, maar dat is volgens wetenschappers niet zo. Wil je het volledige artikel lezen, klik dan snel op de volgende link.

Bron:

* http://www.standaard.be/cnt/dmf20180102_03276166

Ziekte van Verneuil

Ik heb het eerder al gezegd, als je de krant leest dan leer je bij. Zo is het ook bij mij. Al vergeet ik wel veel dingen die ik heb gelezen. Daarom is Gietjes Weetjes zo'n handig ding. Ik kan het hier dan opslaan.

Zo las ik een tijdje terug over de ziekte van Verneuil. Ik had er nog nooit eerder over gehoord en blijkbaar ben ik niet de enige. Er zijn immers veel mensen die er aan lijden, maar die niet weten wat hen mankeert. Tijd dus om het een en ander uit te klaren.

De ziekte van Verneuil wordt ook 'hidradenitis suppurativa' genoemd. Op bepaalde plaatsen van het lichaam komen ontstekingen steeds terug. Het gaat hier vooral om plaatsen als de oksels, bilspleet, liesstreek, onder de borsten en in buikplooien.

De ontstekingen kunnen echt hele oppervlaktes van het lichaam bedekken.

Voor de patiënten is het heel lastig om met deze ziekte om te gaan. De ontstekingen komen steeds op dezelfde plaatsen terug en kunnen enorm pijnlijk zijn. Het zijn eigenlijk haarzakjes die onderhuids gaan ontsteken. De rode vlekken breiden zich uit omdat er abcesholtes en gangen worden gevormd. Diezelfde gangen ontsteken telkens opnieuw. 

Een remedie voor deze aandoening is er eigenlijk niet, al zijn het vooral rokers die aan de ziekte van Verneuil lijden. Of het daarna stoppen met roken een positieve invloed heeft, is niet gekend.

Bron:

* http://starprojects.be/projecten/hs_photopage.html

Het savantsyndroom

In de herfstvakantie zag ik het volgende artikel op Nieuwsblad.be verschijnen: Autistische artiest moet een stad maar 1 keer zien om ze perfect na te tekenen. Indrukwekkend hoe iemand een volledige skyline kan tekenen terwijl ik al moeite had om bovenstaande titel in één keer op te slaan in mijn geheugen :).

De man lijdt aan het savantsyndroom en daar wil het vandaag kort over hebben. Sommige mensen met een verstandelijke beperking of met autisme kunnen aan dit syndroom lijden. Dat betekent dat ze op één welbepaald domein een uitzonderlijk geestelijk vermogen hebben. Zo kan het dat je een lied perfect kan naspelen als je het een paar jaar terug maar één keer hoorde of dat je extreem moeilijke wiskundige berekeningen na een paar minuten hebt opgelost.


Bron:
* http://www.autismelimburg.nl/autisme/savant-syndroom/

Een bloemkooloor op tv

Gisterenavond keek ik samen met vrienden naar de Olympische kamp van judoka Dirk Van Tichelt. De 'Beer van Brecht' veroverde in Rio de bronzen medaille, maar tijdens de uitreiking van het eremetaal vielen mij vooral de oren van alle judoka's op. Ze zagen er niet bepaald esthetisch uit ;). Ik wist dat zo'n soort oor een naam kreeg, maar ik kon de naam niet meer oproepen. Daarom ging ik op zoek en vond ik wat ik zocht: een bloemkooloor.

Een bloemkooloor wordt ook wel een schrompel- of bokseroor genoemd en het is veel voorkomend bij mensen die een contactsport zoals judo, karate of rugby uitoefenen. Het is een misvorming van de oorschelp waarbij het kraakbeen door een bloeduitstorting (ten gevolge van een klap) beschadigd wordt.

Bron:
* http://www.zorgaanbieders.nl/aandoening/Bloemkooloor/

De ziekte van Pfeiffer

Ik lees de laatste tijd behoorlijk wat non-fictieboeken over geestelijke gezondheid en daar kwam ik de ziekte van Pfeiffer tegen. Ik wist niet meteen waarover het ging, maar uiteraard is dit een andere benaming voor klierkoorts (mij wel bekend!).

Het is een ziekte dat door Emil Pfeiffer in 1889 werd ontdekt en die nog steeds heel wat slachtoffers maakt. Meestal zijn het kleine kinderen en jongvolwassenen die met dit herpesvirus te maken krijgen, maar het kan eigenlijk iedereen overkomen. Zo kreeg ik het een drie jaar geleden toen ik bijna 30 was en het sloeg onverbiddelijk toe.

Heel wat mensen hebben de ziekte van Pfeiffer ooit gehad, maar zijn het nooit gewaar geweest. Anderen kunnen dat weer tot een jaar buiten strijd zijn. Het begint meestal met een keelontsteking (of opgezwollen klieren) en gaat gepaard met griepsymptomen en extreme vermoeidheid. Wat medicatie betreft, is er eigenlijk niets op de markt. Het komt erop aan om zo veel en zo goed mogelijk te rusten. De griepsymptomen verdwijnen meestal na een week en daarna kan de vermoeidheid nog behoorlijk lang nazinderen. Ikzelf crashte helemaal op 11 juli 2013 en liep volgens de dokter al enkele maanden met klierkoorts rond. Ik voelde me als sinds mei behoorlijk slap en moe, maar ik dacht dat het door mijn drukke dagen waren. Daarna heb ik echt lang moeten uitzieken. Gelukkig heb je in het onderwijs grote vakantie en kon ik dus 2 maanden goed op mezelf passen. In september ben ik gewoon gestart met werken, maar ik merkte wel dat ik nog steeds veel slaap nodig had. Ook lang opblijven lukte me echt niet. Ik werd er kotsmisselijk van. Tegen het einde van het jaar ging het al een stuk beter, maar in februari 2014 kende ik een terugval. Toen moest ik opnieuw heel veel rusten en slapen en ik heb dat bewust ook echt gedaan. Het is op zo'n moment heel belangrijk om aan jezelf te denken! Weken heb ik dan weer afgezien (en me behoorlijk miserabel gevoeld), maar na opnieuw een aantal maanden behoorlijk wat rust, ging het weer de goeie kant op. Sindsdien gaat het steeds maar beter en kan ik alweer eens een feestje afsluiten (in plaats van als eerste naar huis te gaan :)).


Bron:
* http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/36823-pfeiffer-symptomen-besmettelijk-ziekte-van-pfeiffer-test.html

Het Syndroom van Capgras als 'tegenpool' van prosopagnosie

Vorige maandag had ik het hier over de aandoening prosopagnosie en ik vertelde jullie er dan ook meteen bij dat er nog een tegenhanger van deze ziekte bestaat. Dit is het Syndroom van Capgras.

* Gezichten worden wel herkend, maar de emoties die die personen normaal gezien moeten oproepen ontbreken.

* Het syndroom werd naar de Franse psychiater Jean Marie Joseph Capgras genoemd.

* Men ziet de naasten eerder als dubbelgangers en niet meer als die persoon zelf. Patiënten denken dat ze vervangen werden.

* Sommige mensen die lijden aan dit Syndroom denken zelfs dat hun naasten buitenaardse wezens zijn.

* Het syndroom wordt ook wel waan van Capgras genoemd.

* De stoornis kan zich uitbreiden naar huisdieren, maar ook voorwerpen.

Bron:

* http://geekly.nl/7108/de-3-meest-bizarre-mentale-stoornissen/

Prosopagnosie, nog nooit over gehoord

In de paasvakantie las ik de krant 's morgens wat uitgebreider en toen kwam ik een artikel over een Belgische muzikant die aan prosopagnosie lijdt tegen. Een dokter ben ik niet en dus werd mijn nieuwsgierigheid alweer aangewakkerd. Prosopagnosie wordt vertaald tot gezichtsblindheid. Als je met deze aandoening te maken krijgt, herken je dus geen gezichten. En dat bestaat dus echt, hé!

De man in kwestie - Steven Boers - wuift wel eens naar een andere vrouw of naar zichzelf als hij in de spiegel kijkt. Hij weet immers niet dat hij dat is, de persoon in kwestie komt hem alleen bekend voor.

Het hele verhaal van Boers kun je hier lezen.

* Het woord prosopagnosie komt uit het Grieks. Prosopon betekent immers gezicht en agnosia is onwetendheid.

* Het gezichtsvermogen van mensen met prosopagnosie is wel intact!

* De naam werd door de Duitse neuroloog Joachim Bodamer in 1947 aan deze aandoening gegeven.

* Ze herkennen wel vormen en andere figuren, maar geen gezichten.

* Na nader onderzoek is gebleken dat ze geen gezichten erkennen, maar dat foto's of mensen wel degelijk emoties bij deze patiënten losmaken.

Uitsmijter

* Er bestaat trouwens ook een tegengestelde ziekte, het Syndroom van Capgras. Daar heb ik het deze week zeker nog eens over!

Bron:
* http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20160405_02219808

Syndroom van Peter Pan

Kenden jullie het al? Ik had er nog nooit over gehoord. Het syndroom van Peter Pan duidt iemand aan die niet volwassen wil worden. Meestal gaat het over mannen, maar volgens mij bestaan er ook zo'n vrouwen :). Michael Jackson werd vaak geassocieerd met deze aandoening.

Wil je graag nog wat meer over dit syndroom weten? Lees dan hier verder.


Bron:
* https://www.emaze.com/@ATIWIQL/PeterPan

Een ooievaarsbeet

Vorige week kwam ik samen met een aantal vriendinnen. Traditie tijdens elke schoolvakantie want wij geven allemaal les. Vroeger zetten we een stapje met z'n zevenen, maar nu werd er al naarstig aan een nageslacht gewerkt. Daarom houden we de afspraakjes sinds een paar jaar lekker rustig en blijven we gezellig bij iemand thuis plakken. Ik kreeg de jongste spruit op mijn schoot en zag een rode vlek in zijn nek en hup, daar was er weer een weetje voor Gietjes Weetjes :). Aangezien ik zelf nog niet voor een kroostrijk gezin heb gezorgd, weet ik nog heel veel dingen rond kinderen niet. Bij deze heb ik weer iets bijgeleerd!

Zo'n rode plek in de nek wordt in de omgangstaal een ooievaarsbeet genoemd. Je ziet dit vaak verschijnen een paar dagen na de geboorte en gaat meestal vanzelf weer weg. De vlek kan echter later terug verschijnen bij een inspanning of een intense huilbui. De aandoening kreeg deze naam omdat het lijkt alsof de beet van een ooievaar achterblijft op de boreling. In het vertelseltje worden baby's immers door deze vogelsoort tot bij ons gebracht. De plekjes kunnen echter ook op een aantal andere plaatsen op het hoofd verschijnen, zoals bij de ogen en op het voorhoofd. Dan wordt het geen ooievaarsbeet, maar een engeltjeskus genoemd.

Sommige noemen deze vlek ook een aardbeienvlek, maar dan zijn er meer bubbeltjes zichtbaar (zoals bij de aardbei). Ook deze aandoening zie je vaak na de geboorte verschijnen en verdwijnt weer vanzelf.


Bron:
* http://www.huidarts.com/huidaandoeningen/ooievaarsbeet-naevus-van-unna/

Ischias, ooit al van gehoord?

Ik lees heel erg graag en kan daarom niet makkelijk de slaap vatten als ik niet eerst even met mijn neus in de boeken heb gezeten. Zo kom je ook wel al eens iets tegen dat je niet begrijpt. Vorige week las ik Overspel van Tatiana de Rosnay (waar je trouwens op mijn ander blogje Gietjes Boekies en Movies een verslag over kan lezen!) en daar zag ik het woord ischias staan. Ik had geen idee wat dit betekende. Daarom ging ik weer even achter mijn computer zitten en ging ik op onderzoek uit. Wat heerlijk toch om elke dag opnieuw iets bij te leren. Ik weet niet of er nog zo'n freaks zijn, maar ik vind dat fantastisch :).

Ischias is blijkbaar de benaming van een zenuwpijn in de (onder)rug die tot de billen en zelfs tot de voeten kan doorlopen. In België wordt het volgens Wikipedia ook wel heupjicht genoemd, terwijl het eigenlijk niets met jicht te maken heeft.

Bronnen:
* https://nl.wikipedia.org/wiki/Ischias
* https://www.gezondheidsplein.nl/aandoeningen/ischias/item33603
* http://www.hetrugcentrum.nl/rugklachten/ischias/
* Overspel van Tatiana de Rosnay